Kurdî

Tiştekî dîhare: zargotina kurdî, xazma stranbêjîya gelêrî, neynika ruhê gele, deng û seda netewî ye. Dîroka stranbêjîya kurdî gelekî kevnare, bi naverok û dewlemende. Di stranên me da jîyana gel rind tê li ber çavan: axîn û keser, xem û xîyal, qencî û xirabî, mêrxasî û xîyanetî, camêrî û nemerdî, …

— Tu çi kilamî hiz dikî? — Ez ya “Mem û Zîn”… — Ez ya “Gidî lo-lo”… —  Ez ya Şivan Perwar: “Xanima min”… Pirsekêra hezar û yek cabê dibîhîzî…Kî raste? Her yek hindava xweda raste. Lê kîjan kilam xweşe? Ew kilam, ya ku dilê mêrivda hisreta hişyar dike, ya …

Ez bûme derzî, Helbestên min têl, Gotinên min kêl. Ser Kurdistana qelişî û çar pirtî, Em bûne hêsîr û girtî. Lê rîsê dayîkê ristî Pir qewîn û qedîme, Tu kes nikare biqetîne. Ew guman bû Zor da ziman Ziman bû teşî,  Lê çavên dayîkê girî, Dilên meda bû hirî. Hey …

Temo jî Temok bû hatibû dinê: bi govdê xweyî ejdeha, bi hêza xwe ya pelewanî, bi xurtî, mêrxasîya xwe va. Eger li rêza wan gundên kurda bi kêmanî du kes diçûne ber garanê, lê Temo ji roja, ku darê gavantîyê girte destê xwe, bi tenê diçû ber dêwêr. Ne minet …

Dengbêj di zimanê kurdî da peyveka watedar e. Jiber ku dengbêj kurd, deng û sewta dengbêj jî kurdî ye. Dengbêj evîndar e. Evîna xwe bi hestên ji kurahîya dilê xwe dihûnine, bi peyv û sewta xwe diximilîne û jîndar dike. Evîna dengbêj carcaran çîya û zozanên Kurdstanê, ew çîya û …

Zarotîya xweda min gele cara ji mezina dibihîst, ku xerberdana xweda digotin: “Berxê nêr bona kêrê ye”. Min ji nava berxê me xwera berxeke çîle-qerqaş bijart. Min gele ji wê berxê hezdikir. Diqewimî min nedihişt ew berx tevî berxê din here çêrê. Dê û bavê min li min hêrs dibûn, …