Jêkin ser û laşê min! Bavêjin best û beyara, Tune tirs-talaşa min! Bibim kelema çavê neyara, Eve armanca dilê min! Înkar nekin gelê min, Zimanê min, dilê min! Ew zimanê dayka minê, Namûs, xîret dengê mine! Kaw, kubarîya gelê mine! Şûr mertalê destê mine, Per û baskê êla mine! Zimanê …
Çand
Navê dêmekî lîtêratûra kurdaye sovêtîêyî naskirî, şayîr, jûrnalîstekî kurdî eyan, t’evgelekî Şerê Wetenîêyî mezin Qaçaxê Şevavê Mirad zûva xwendevanê kurdra nase. Qaçaxê Mirad meha dêkabrê sala 1914-a gundê Tendûrekê, neh’ya Sînekê (qeza Qersê) ji dya xwe bûye. Qaçaxê çar salî bû, gava ber zulm û zêrandina Romê mala wan jî …
Rast mala Xwedê, derew tê tune: rêdaksyona rojnama «Rya teze» bûbû hêwirgeha deng û behsan, gilî-gazinan, şêwir û temîyan… û usa jî henek-laqirdyan. Henek-laqirdîyên karmendên rojnamêye xudanşuret bi bûte hingiv û kakil-kuncî nedihatine xwerinê. Tê bêjî em neferên malekê bûn. Çawa di her maleke bi tifaq da, …
Babayê Keleş ji wan nivîskarên Sovyetê bû ku bi îmaj û sembolên sade-empresyonîst ên jiyanê mohra xwe ya hostatiyê li çîroknivîsiya kurmanciyê xistiye. Di vê berhema xwe de Babayê Keleş –wek gelek hemdemên xwe, forma çîrokê ji destpêk-pêşketin-encamê rizgar kiriye û veguherandiye parçeyeke zindî ya ji jiyanê. Di çîrokên wî …