Çand

Nivîskar dimire – pirtûk dimîne, Pirtûk dipizine – raman dimîne! Dar dişewite – reh dimîne, Reh hişk dibe – ax dimîne! Xwelî diterike – baran dibare, Baran vedike – dar dibişkive! Dar gul dide – bilbil dixwîne, Sewta berbangê – evîn dikene! Evîn vedibeşire – tav diteyîse, Ro tîrêj dide …

 Ez bi we ra ji bo mirina heval Xelîlê Çaçan — wî peyayê payebilind — xemgîn û dil tijî kul û ah û kovan dibim. Heval Xelîl stêrkeke geş û ronî bû û di şevreşa rewşa miletê me da ji esmanê torevanî qurijî û bi carekê va unda bû. Hêvîdar …

12ê Nîsana 2026an, salvegera 65emîn a yekem geşta fezayê ya mirovî ye. Ew li ser axa Qazaxistanê — li Kozmodroma Baikonur — pêk hat. Geşt ji hêla kozmonotê Sovyetê Yuri Gagarin ve li ser keştîya fezayê ya Vostok hate kirin. Roja Kozmonotîkê ya Navneteweyî her sal ji bo bîranîna vê …

Çanda Bazîdê: Di Govendên Me de Esalet, Di Navbera me de Nasname. Bazîd, di dîrokê de ne tenê bi Qesra Behlûl Paşa a xwe ya gelek xweşik tê zanîn, lê her wiha bi dawetan xwe yên bi xweşik û çanda govendê ya bi esalet jî navdar bû. Lê bi xebatê …

Babayê Keleş ji wan nivîskarên Sovyetê bû ku bi îmaj û sembolên sade-empresyonîst ên jiyanê mohra xwe ya hostatiyê li çîroknivîsiya kurmanciyê xistiye. Di vê berhema xwe de Babayê Keleş –wek gelek hemdemên xwe, forma çîrokê ji destpêk-pêşketin-encamê rizgar kiriye û veguherandiye parçeyeke zindî ya ji jiyanê. Di çîrokên wî …

Hovhanês Tûmanyan Hebûn-tunebûn, mêrikek û jinikeke kesîv û sê keçikên wan hebûn.      Rojekê mêrik li ser xebatê tî dibe, keçika xweye mezin dişîne avê. Ev keçik cêrê xwe hildide û berê xwe dide kanîyê. Li serê kanîyê dareke bilind hebûye. Gava ew vê darê mêze dike, xwe ra dikeve …

Min dixwest baz û balendeyê nîv dilê xwe Di berbanga Arefe û Îda Qurbanê’de Bifirînim ber  ezmanê bihuşta te Daku bihejîne ew per û basikên xwe Ber ezmanê Keleha bajarê te yarê Ez venoşim tîrîjê evîna ezelî ya bê mirin Bi hêvîya ku ez tunebim di hebûna awirên te’de Û …

     Ewilê biharê bû. Kurikê delal hewas dikir bavê xwe ra here seyrangê –li mêşê dora şeher.       De, mêşe biharê zef xweşe: bîn-boxsa şînaya terre temiz mêriv berbi xwe didefîne. Çivîk têda dixurdilin, dikine wîte-wît, teyredêd perdirêj baska vedikin û bi kêfa xwe ser mêşera  çerx vedidin, qey bêjî …

     Rêdaksyona rojnama «Rya teze» rast ocaxa netewî bû –  di roja damezirandina xwe da hetanî hilweşbûna Sovîyêtê. Ew rast bûbû oda kurdî. Gelo çiqas rewşenbîrên meye navdar li vê ocaxa çanda netewî kar kirine û dû ra gihîştine çi hêlanên bilind? Em dikarin bêjênin: bêhesab! Gelo çiqas xwendevan, …

Hovhanês Tûmanyan Li gundê xwe gundîkî xişt Dikan çê kir, difrot tişt-mişt. Rojekê rojan ji gundê cînar, Gopal ser mil, kûçik li pey Dikeve hundur şivanekî zir:  — Roja te xêr, hey dikanvan, Hingivê te tune, Çilkekî bidî me? – Heye, heye, birayê şivan: Bide derdanê, kanê derdan, Kîjan dîlimê …