serpêhatî

       Wê salê kelbekî me hebû, nave wî Êtir. Yekî şînî dirêj bû. Apê min bi berxek û şînêlekî ( potê eskera) kevin dabû ji koça mirtiba kirî bû. Dîya min, amojina min ewil gelekî lome li  “bazara” apê min kirin, lê paşê, ku dîtin Êtir çito kelbe, gotin:        …